Het is fijn dat premier Rutte zich vanavond in het bijzonder tot de jongeren heeft gericht. Zowel thuis als in de groep studenten die ik wat intensiever begeleid, merk ik dat de spanningen wat oplopen. Thuis uit zich dat in wrevelingen over en weer. Onze jongste zoon onttrekt zich daaraan door regelmatig met vrienden samen wat te ondernemen, met 1,5 m afstand. Onze oudste zoon studeert elders, maar woont nu weer thuis. Eén keer per week heeft hij een online borrelavond met zijn vrienden. Er gaat dan flink wat bier doorheen. Als ouders zeggen we er maar niet al te veel van. Als het bij één keer per week blijft is dat echt nog wel te overzien. Dochterlief zit in spanning. Ze is per september toegelaten bij een volkshogeschool in Noorwegen. Al het hele jaar speurt ze aanbiedingen af voor de buitensportartikelen die ze nodig heeft bij die opleiding en is ze Noors aan het leren. De ambassade is echter helder: vooralsnog mag ze het land niet in. De school heeft nog niets laten weten over de eerste kennismakingsdagen. Ze zit in een vacuum. Het is begrijpelijk dat ze zich wat verloren voelt en haar broers af en toe trakteert op een snauw.

Bij de toekomstige docenten die ik begeleid begint de spanning de afgelopen dagen ook wat meer op te lopen. Bij twee van hen is de psychische ondersteuning die zij al kregen intensiever geworden. Ik ben blij dat die hulp er voor hen is. Eerder dit studiejaar had een flinke groep studenten ontdekt dat het voor hen goed is om overdag op school te zijn om samen te studeren. Deze fysieke scheiding van activiteiten zorgde ervoor dat thuis ook echt thuis kon zijn, met ontspanning en vrienden. Door de maatregelen is dat ondersteunende ritme doorbroken. We hebben dit met elkaar besproken in de eerste weken na de schoolsluiting. Het merendeel van de studenten heeft inmidels een nieuw ritme gevonden. Ze appen elkaar bijvoorbeeld wakker, zetten de video aan en gaan aan het werk. Maar juist bij de studenten die nu extra psychische ondersteuning hebben lukt dit niet. Hun energie gaat naar overleven. Er is geen ruimte meer voor het bedenken van creatieve oplossingen voor dagelijkse problemen. Om vinger aan de pols te houden plan ik met hen wat extra gesprekjes in.

De voorbereidingen van de introductiedagen voor de komende eerstejaarsbeginnen op gang te komen. Er zullen studenten fysiek aanwezig zijn en ook studenten op afstand blijven. Veel buitenblijven lijkt het devies. Buiten is de kans op besmetting aanzienlijk kleiner. ‘Blended learning’ begint nu toch wel op een wat andere manier gestalte te krijgen dan tot dusver. Studenten die vooral buiten met elkaar gaan kennismaken en daar mede studenten op afstand in betrekken. Ik zie het nog niet helemaal voor me. Creatieve ideeën zijn echt heel welkom. Bedankt voor de oproep aan de jongeren, Rutte!