Of ze even fysiek langs mocht komen voor een gesprek.

Ze loopt vast met haar studie. Al een tijdje. Na het behalen van haar havo diploma wist ze niet wat ze wilde. Ze heeft twee jaar gewerkt bij het distributie centrum van de regionale supermarkt. Haar werk bestond uit het versieren van taarten. 45000 stuks per dag. En iedere taartdoos voorzien van een stikker, die precies recht moet zitten.

Vorig jaar is ze gestart aan een agrarische lerarenopleiding. Maar ze mist de ‘feeling’ met het agrarische. Ze heeft behoefte aan meer inhoudelijke vakken in de zin van ‘een docent voor de klas die een uitleg geeft en een boek waar ik dat nog eens na kan lezen.’

Het is een bekend dilemma bij vakopleidingen. Daar zijn leraren nodig met veel vakinhoudelijke kennis. Leraar worden komt op de tweede plaats. Zij doet het andersom, ze doet de lerarenopleiding en is op basis van haar havo-diploma toelaatbaar. De opleiding verwacht van haar dat ze de vakinhoudelijke kennis zelfstandig eigen maakt. Dat lijkt een beetje hoog gegrepen en het is heel begrijpelijk dat ze nu vastloopt.

Ze vertelt dat ze nu stage loopt bij het plaatselijke ‘groene’ vmbo. Ze geeft af en toe les en volgt daarbij haar coach. Het kost haar heel veel moeite om de lessen voor te bereiden. Daar lopen de meeste beginnende docenten tegenaan. De eerste paar lessen kosten vele uren aan voorbereiding terwijl de les zelf heel snel om vliegt. Ze vertelt ook dat ze afgelopen voor het eerst (!!!!) powerpoint heeft gebruikt en dat het haar ook heel veel moeite kost om zich die technologie eigen te maken.

Hoe ze dat dan nu doet met al die online lessen? Dat gaat helaas niet zo goed. Alles is nieuw en veel hapert op haar laptop. Hoe oud haar laptop is? Een jaar of acht. Best opmerkelijk voor en millennial.

Het huidige vastlopen met de studie heeft dus in ieder geval twee grote oorzaken. De ene oorzaak is inhoudelijk, ze heeft de veronderstelde kennis niet. De andere oorzaak is technisch, ze mist, letterlijk, de digitale verbinding. Opmerkelijk.