Een collega loopt even vast in de electronische leeromgeving (elo). Nou verbaast me dat niet, Blackboard werkt nu eenmaal veel minder intuïtief dan bijvoorbeeld It’s Learning of een goed ingerichte Moodle omgeving. Het Bright Space dat ik via mijn zoon kan bekijken ziet er ook heel wat overzichtelijker uit. Hadden we nog maar Lotus Learning Space…. een elo die in 2000 al superieur was, maar is gesneuveld in het marketing geweld van veel minder goed functionerende systemen.

Afijn, met twee eenvoudige handelingen is het euvel verholpen, maar ja, als iemand die handelingen niet kent, dan kost dat vele uren om er zelf achter te komen. Ze is echter alles behalve gefrustreerd. We werken met 13 docenten samen om een atelier met 250 studenten online vorm te geven. Van die 13 docenten vormen 6 docenten een kerngroep die nadenkt over het gehele proces. De overige collega’s voeren vooral uit. We zitten samen in de kerngroep. Voor haar is het voor het eerst dat ze op deze manier werkt. ‘Wat is dat fantastisch’, zegt ze. ‘Het is zo fijn om samen met elkaar aan iets te werken, elkaar te helpen. Ik hoef nu niet alles in mijn eentje te bedenken. Ik kan profiteren van de structuur in de elo die jij biedt, de powerpoint die collega E heeft gemaakt en de lesvoorbereiding van collega N. Ik heb zelf het beoordelingsmodel gemaakt en daar profiteren de anderen weer van. Zo doen we allemaal waar we goed in zijn en bieden we onze studenten een hogere kwaliteit dan we ieder voor zich zouden kunnen leveren.’ De dankbaarheid stroomt via mijn mobiele telefoon de kamer in. Non-verbale signalen zijn online lastig op te pikken, maar stem intonaties zijn op afstand prima te volgen.

Ik prijs mijzelf een geluksvogel dat dit niet het enige onderwijs is dat ik samen met collega’s mag voorbereiden en uitvoeren.

Later op de dag laat een andere collega weten dat ze nu eindelijk begrijpt wat mij fascineert aan het didactisch gebruik van digitale media. ‘Ik heb me nooit verdiept in wat er allemaal mogelijk is. Dat is toch best wel veel. Ik merk wel dat ik ander moet nadenken over mijn lessen. Wat ik tijdens een normale les zijn beloop kan laten gaan, dat werkt online niet. Ik moet daar echt van te voren over nadenken. Ik mis de studenten wel. Ik zit tegen een zwart scherm te praten en zie hun reacties niet.’ We bespreken wat zij kan doen om tussentijds die reacties van de studenten wel zichtbaar te maken. Dat kan via een poll of een korte quiz. Maar het kan ook door een samenwerk momentje in te lassen waarbij de studenten met elkaar online iets maken. Als de docent is het daarmee op afstand prima mogelijk om te zien wat ze doen en hoe ze dat doen. Dat geeft andere, maar nog steeds heel bruikbare, informatie over het tempo en de inhoud van de les. En laten we eerlijk zijn, dat kan in een reguliere lessituatie ook zinvol zijn!