Een collega moppert dat ze nog niet zo goed overweg kan ‘met dat online onderwijs’. Waar ze precies tegenaan loopt?

“Nou, als je in de klas groepen wilt maken, dan laat je de studenten gewoon naar verschillende hoeken van het lokaal lopen en dan heb je binnen een halve minuut groepen gemaakt en dan kunnen ze aan de slag. Nu moet ik eerst inventariseren wat iedereen graag wil en vraag ik me af hoe ik dat digitaal handig doe. Dan moet ik als docent uitzoeken wie bij wie in de groep zit en vraag ik me af waarom ik dat moet uitzoeken. Vervolgens kan ik groepen indelen, maar dan weten de studenten het nog niet. Daarna moet ik dus aan de studenten laten weten in welke groep ze zitten en dan heb ik dus digitaal weer iets handigs nodigs om ze dat te laten weten.”

Het is een prachtige analyse van al die kleine stapjes die docenten in de klas zetten, maar er zelf niet meer bewust van zijn of vertrouwen op de zelfredzaamheid van de groep. Bij online onderwijs zijn al die kleine stapjes expliciet nodig, anders komt het niet goed. Ja, dat vergt een extra stap tijdens de voorbereiding: niet alleen bedenken WAT er gaat gebeuren, maar ook de tools alvast inrichten om het gewenste proces te faciliteren. Pas dan kan het leerproces online even soepel verlopen als in de klas.