Het lijkt wel alsof momenteel alles tegelijkertijd beweegt. Veel scholen hebben de corona-maatregelen aangegrepen om veranderingen die al gepland stonden versneld door te voeren. Op veel scholen is daarmee de roostering veranderd. Het in gebruik nemen van online lesmaterialen heeft een grote toevlucht genomen, blijkbaar geeft dat een soort zekerheid dat de lessen zowel fysiek als online door kunnen blijven gaan, wat er ook gebeurt. Veel collega’s mogen, kunnen of willen niet fysiek lesgeven. Daardoor ontstaat er fysieke uitval die soms wel en soms niet wordt opgevangen met online lessen. Het op elkaar aansluiten van deze online en fysieke momenten kent zo zijn eigen dynamiek. Het voorbereiden en uitvoeren van fysieke lessen aangevuld met online activiteiten is echter wat anders dan het voorbereiden en uitvoeren van een volledige online les.

Daarnaast zijn er zijn berichten van achterstanden bij leerlingen. De neiging is om die achterstanden zo snel mogelijk ‘weg te werken’. De vraag is of dat echt nodig is. Misschien is het accepteren van groepen leerlingen met achterstanden verstandiger. We kunnen dan de lesprogramma’s aanpassen aan een behapbaar tempo van die leerlingen in plaats van andersom.

Kortom, er wordt momenteel echt heel veel  van docenten gevraagd en het lijkt momenteel alsof we met net iets teveel mensen tegelijk door een cakewalk lopen.