Via de online vragenlijst neemt een student contact met mij op. Hij hoeft alleen zijn afrondende onderzoek nog te doen om zijn bevoegdheid te behalen. Hij zou iets met leerlingen en online onderwijs willen doen, en vraagt mij om advies. Mijn onderzoek richt zich echter niet op de leerlingen, hoewel ik dat heel graag zou willen. Ik richt mij op de docenten en veranderingen die ze in deze tijd meemaken.

Er ontstaat een verkennend gesprek waarbij ik aftast waar zijn werkelijke interesse. Hij doet zijn best om zijn interesse zo goed mogelijk onder woorden te brengen. Zoals veel studenten maakt hij het afstudeeronderzoek veel groter dan nodig. Uiteindelijk komen we erop uit dat het waardevol is om de beleving met online onderwijs van vier verschillende leerlingen uit één van zijn klassen te beschrijven en daaruit factoren te distilleren die ons in de toekomst kunnen helpen om de combinatie van online en fysiek onderwijs beter vorm te geven. We weten nu nog niet zo goed welke factoren werkelijk van belang zijn. Er is wel literatuur over afstandsonderwijs beschikbaar die inspirerend en behulpzaam kan zijn. Maar over de hybride vorm waar we nu behoefte aan hebben bestaat nog geen literatuur. We zijn hierin allemaal een beginner. Het stellen van open vragen aan de leerlingen waarop ze eerlijk antwoord mogen geven is dan van belang. Dat lukt alleen als de leerling zich veilig voelt. Ik schat in dat deze student in staat is om zo’n open gesprek met zijn leerlingen te voeren. Naarmate het gesprek vordert en de ideeën wat concreter worden zie en hoor ik steeds meer enthousiasme op het beeldscherm verschijnen. We gaan elkaar o de hoogte houden!