Docent T vertelt:

Six Degrees Of Separation sluipt mijn gedachten binnen. Vorige week kwam zoon thuis van school: “Ik voel me niet zo lekker…” Inderdaad, hij had koorts. We hebben meteen een corona-test aangevraagd. Die zou hij dan vier dagen later krijgen. In de tussentijd moest het hele gezin in quarantaine. We waren er al op ingesteld dat dit kon gebeuren. Ik werk zelf als docent op een middelbare school en heb drie pubers die alledrie naar een andere middelbare school gaan. In totaal krijgt ons gezin per dag te maken met zo’n 4000 verschillende mensen. Dat er iemand ziek zou worden leek ons toch al onvermijdelijk. Als docent zou je nog een spoedaanvraag voor een test kunnen doen, maar mijn kind kan dat niet. Afwachten dus.

Het is inmiddels drie dagen geleden dat mijn zoon de corona-test heeft gedaan. De testuitslag is nog niet bekend. Vorige week gaf ik digitaal les vanuit huis. Mijn klassen zaten op school in een lokaal met surveillant, de leerlingen kregen via hun laptops les van mij. Deze week is er niet ieder uur een surveillant beschikbaar. Een aantal van mijn klassen worden dus alsnog naar huis gestuurd. Zo zie je maar, onderwijspersoneel een spoed-test aanbieden is ook niet zaligmakend. Mijn zoon voelt zich ondertussen een stuk beter, maar als hij wel corona had zit ons gezin nog minstens 10 dagen in quarantaine. Ik duim voor een negatieve test. Voor de gezondheid van mijn gezin, en stiekem ook een beetje zodat ik na 7 dagen isolatie weer fysiek kan lesgeven.