De eerste antwoorden komen binnen van de vragenlijst voor het onderzoek naar ‘hoe interactief zijn uw online lessen?

Bij de laatste vraag kunnen docenten invullen wat zij afgelopen week het meest spannend vonden.

Veel reacties gingen over het technisch besturen van de digitale tools:

  • Het eerste Google Meet college!
  • Eerste online les vond ik erg spannend. Ik had geen idee hoe het op de groep zou overkomen en of alles wel goed zou werken/uitpakken. Na deze week heb ik meer vertrouwen om meer te experimenteren.
  • De uitdaging om een volledig lesdag te kunnen vullen met online lessen.
  • Alles is nieuw. Alles moet opgestart. Werkt het? Weten de leerlingen hoe ze er moeten komen? Lukt dat? Juist nieuwe dingen op afstand proberen aan te leren is best lastig.

Een andere docent geeft het gemis aan non-verbale communicatie aan:

  • Wanneer ik een uitleg geef aan mijn studenten. Dit omdat je dan niet kunt checken, door naar de studenten te kijken, of ze het wel snappen. Nu hoop ik dat ze hun vragen stellen.”

Of het besef dat ouders nu ineens mee kunnen kijken:

  • Video chatten met ouders op de achtergrond. Je hebt toch telkens het gevoel ‘wat als ik iets stoms zeg’.

Maar ook grote zorg om bepaalde leerlingen en de worsteling om alle leerlingen op afstand van dienst te zijn:

  • De mentor les omdat de feedback van leerlingen gemengd was. En je toch recht wil doen aan alle leerlingen, terwijl ze niet dezelfde thuissituatie hebben of vermogen om zelf sturing te geven aan het schoolwerk.”

We hebben met elkaar nog lang geen pasklare antwoorden op al deze verschillende ervaringen. We gaan het leren. Met elkaar.