Er bestaan mooie tools als Tricider om met groepen mensen ideeën uit te wisselen en een beste idee te selecteren. Toch was dit niet helemaal de tool die nodig was om een groep van 55 toekomstige leraren met elkaar tot overeenstemming te laten komen. De groep heeft als opdracht om lesmateriaal te maken bij een expositie. Het is handig om tijdens de eerste en tweede stap van de ontwerpcyclus toe te werken naar heldere ontwerpeisen. Het zelf opstellen daarvan vergroot het eigenaarschap. In de loop van de afgelopen jaren hebben we als docenten steeds beter geleerd om de studenten hierbij te begeleiden. Het is belangrijk dat ze met elkaar tot overeenstemming komen over de ontwerpeisen, het er met elkaar over hebben, afwegingen maken. En dat blijkt aan de hand van forms toch handiger te gaan dan met zoiets als Tricider. Met Tricider is het niet mogelijk om een export van de ingevoerde woorden en reacties te maken die bruikbaar is om verder te verwerken. Dat kan met forms wel. De antwoorden komen keurig netjes in een spreadsheet en zijn dan met enkele bewerkingen deelbaar met alle studenten. Subgroepen ontfermen zich over delen van het spreadsheet. Binnen twee maal een uur rolt er dan een gezamenlijk overzicht van ontwerpeisen waar iedereen aan heeft bijgedragen. Ieder jaar is dit een nuttige excercitie. Ieder jaar rolt er een andere verzameling ontwerpeisen uit. Elk jaar verrassen de studenten ons. Ook dit jaar ben ik benieuwd.