Een leerling vertelt:

“Ik heb helemaal geen zin meer in school. Ik wil er zo snel mogelijk vanaf. Mijn school heeft besloten geen toetsen meer te doen. Ik mag zelf weten naar welke lessen ik ga.”

Moeder brengt in:

“Ja, school richt zich op het sociale welzijn van de leerlingen, niet op de vakken, maar ja, dan gebeurt er dus helemaal niets meer.”

De leerling vervolgt:

“Ik moet tenminste naar twee lessen op school komen en ik mag naar vijf lessen. Ik ga nu alleen naar school als mijn vrienden ook gaan. Morgen ga ik naar gym. Verder niet. Voordat ik wist dat er geen toetsen meer zouden komen stond ik op overgaan. Maar nu besluiten de docenten of ik over mag of niet. Ze willen dat ik een portfolio maak om te laten zien wat ik heb geleerd. Maar ik heb online niets geleerd want ik heb geen lessen gehad. Hoe kan ik dan in een portfolio laten zien wat ik heb geleerd?”

Ik vat samen:

“Als ik het goed begrijp hangt je bevordering nu af van het maken van je portfolio. Als je het niet maakt weet je zeker dat je blijft zittten en doe je een jaartje langer over school, maar je zegt dat je dat niet wilt. Als je het portfolio wel maakt mag je misschien door en ben je sneller van school af. Zo te horen ligt de keus bij jou.”

De leerling blijft stil en kijkt weg. Zijn lippen trillen.

De collega’s op zijn school hebben blijkbaar heel goed door welke sociale ondersteuning voor zijn leerproces op dit moment wenselijk is. Inwendig glimlach ik. Meesterlijk.