Het bleef spannend, maar vandaag kon alles doorgaan zoals gepland, binnen de coronamaatregelen. Geen online activiteiten vandaag hoewel alle online varianten, oftewel de plannen B, wel klaar stonden.

Vier rondes met ten hoogste 15 leerlingen en ten hoogste 15 studenten, onderverdeeld in drie subgroepen. Allemaal met mondkapjes op en 1,5 m afstand (bijna).

De studenten hadden lesmaterialen gemaakt en de leerlingen mochten die lesmaterialen testen en er wat van vinden.

De studenten vonden het reuzespannend. De leerlingen ook. Een gezonde spanning.

De leerlingen vroegen aan hun begeleidende docent “meneer, was u in het begin ook zo zenuwachtig?” Na het ontwapenende “ja” van hun geliefde docent waren de leerlingen nog zorgzamer voor de studenten. Eigenlijk waren ze een beetje te lief, want er gingen situaties goed die normaliter op school zouden ontsporen. Gelukkig bleven er nog heel veel andere leermomenten over.

De geliefde docent vertrouwde mij op een goed moment toe “wat had ik dit graag in mijn eerste jaar gedaan, dat had mij wel enorm geholpen bij mijn opleiding”. Ik keek hem glimlachend aan en hij zag dat aan mijn ogen. Mijn mond kon hij achter het kapje niet zien.  Hij vervolgde “Ik vind dit zo belangrijk voor de studenten, ik wil hier graag vanuit school bij betrokken blijven, dit is zo belangrijk voor de studenten, maar ook voor mijzelf, om weer even inspiratie op te doen”. Afgesproken!